#299 Op zijn Anneveens: Beverweerd en Werkhoven

Zo’n man die met liefde, geduld en een soort mechanisch fingerspitzengefühl een hele kudde oude Volvo’s op de weg houdt. Zweeds staal met karakter. Geen piepjes. Geen paniekmeldingen. Geen software die ineens besluit dat jij niet meer bestaat. Gewoon starten en gaan. Zoals het leven ooit bedoeld was.

Volvo940.eu brengt je daarheen. Of anders het verlangen naar eenvoud wel.

Werkhoven zelf helpt ook een handje. Mooi dorp. Aardige mensen. Beetje rust. Beetje ruimte. En natuurlijk kasteel Beverweerd. Dat kasteel heeft inmiddels meer eigenaren gehad dan ik goede voornemens, en dat zegt wat.

Want het is weer verkocht.

Niet dat dat bijzonder is. Dat gebeurt daar ongeveer met de regelmaat waarmee ik ’s ochtends wakker word en denk: hoe zat het ook alweer. Iedere keer weer grootse plannen. Zorgappartementen. Luxe wonen. Nieuwe concepten. Oude ideeën in nieuwe folders. En nu dan weer een luxe hotel met restaurant. Dicht bij Utrecht. Handig voor mensen die cultuur willen zonder er echt last van te hebben.

We zullen zien.

Want Beverweerd zou Beverweerd niet zijn zonder een kleine complicatie. Op het kasteel woont namelijk geen baron, geen hotelmanager met sjaaltje, maar Geert Jan Jansen. Meestervervalser.

Alleen die naam al. Zo betrouwbaar dat je spontaan denkt: die man moet ik mijn schilderij laten taxeren.

Ik zag hem op RTV Utrecht. Daar hangt dan werk aan de muur van Klimt, Appel, Picasso-achtig spul en eigen werk, en hij loopt daar rond alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Wat het voor hem natuurlijk ook is.

Het mooiste detail: hij is ooit gepakt op een spelfout. Niet op stijl. Niet op techniek. Niet op kleurgebruik. Nee, een lettertje. Dat is toch fantastisch. Dat je als meester struikelt over de spellingscontrole van het leven.

En het wordt nog mooier.

Want tegenwoordig worden er vervalsingen aangeboden… van de meestervervalser zelf. Op Marktplaats. Op Catawiki. Ik moest daar echt even voor gaan zitten. De vervalser vervalst vervalst. Dat is bijna filosofie. Of gewoon heel goede humor van het universum.

Geert Jan zelf is minder onder de indruk. Hij vindt ze slecht. Zelfs zijn handtekening krijgen ze niet goed. Kijk, dat is ook een vorm van vakmanschap: dat zelfs je vervalsingen niet te vervalsen zijn.

Ondertussen zit hij daar al twintig jaar. Eigenaren komen, plannen gaan, folders glanzen, participatieprocessen worden opgestart – ook zo’n woord waar je spontaan moe van wordt – maar Geert Jan schildert gewoon door.

Hij heeft een huurcontract. En zoals hij zelf droogjes zegt: de verkoop van een huis breekt de huur niet.

Daar zit je dan als projectontwikkelaar met je plannen en je PowerPoint.

Dus ja, Werkhoven is in trek. Voor kastelen, kunstenaars, plannenmakers en mensen die iets willen ontwikkelen wat er eigenlijk al is. Maar mijn advies is simpel.

Ga je naar Beverweerd om de werken van Geert Jan Jansen te bekijken, rij dan ook even langs Peter de Volvofluisteraar.

Dan zie je tenminste iets dat wél origineel is.

Geen reproducties. Geen concepten. Geen artist impressions. Geen gelikte brochures.

Gewoon een rij oude Volvo’s die het nog doen.

En een man die dat mogelijk maakt.

Dat is in deze tijd bijna revolutionair.

Grootse plannen dus met Beverweerd. Hotel. Restaurant. Park. Beleving. Investeringen. De hele rataplan.

We gaan het zien.

In Nederland sneuvelen plannen tenslotte vaak op een vergunning, een bezwaar, een paaltje of een vleermuis met principes.

Maar de echte vraag blijft toch:

Waar moet meestervervalser Geert Jan heen als het deze keer wél doorgaat?

En belangrijker nog:

zou Peter daar nog een originele Volvo voor hem hebben staan?